Ορίζεις το κλίμα
που επικρατεί στον τόπο μου
να φταίει άραγε που είσαι άνεμος
κι αν ναι, πώς να σε τιθασεύσω
που φυσάς στο γυμνό μου κορμί
και συσπάται,
που θροΐζεις στη αποβάθρα της ψυχής μου
και γαληνεύουν τα κύματα
Σαν ξεμακραίνεις
σκορπούν οι αισθήσεις, μπερδεύονται
αντίβαρο μοιάζει η έλλειψη
για την αρμονία του γαλάζιου
με το κόκκινο του ασμίλευτου πάθους σου,
υποθερμία η εκκωφαντική απουσία σου
Είναι που όταν λείπεις
αναζητώ διαρκώς την ανάσα σου
για να θρέψω τη ρωγμή της ψυχής μου
L.N.E
6 σχόλια:
Οταν μιλάνε οι Θεοι...
εμεις σιωπούμε!!!
Καλησπέρα Ελενη!!!
Θαρρώ πως το αντίθετο συμβαίνει..
Αν κάποτε εμείς σωπάσουμε, θα μιλήσουν οι θεοί..
Δύσκολο..
Να είσαι καλά Βούλα μου!
"Άστατος ο καιρός
κι η στεριά ειν΄ακόμα απρόσιτη,
πάμε ξανά
με δύναμη στα κουπιά,
με το φως που εκπέμπει
ένα άστρο στη νύχτα.."
Ούριος κι ευμενής Λενιώ μου
ο άνεμος.. Την αγάπη μου καλή μου..
Και τα πανιά ανοιχτά για ταξίδια στο ουράνιο πέλαγος..
Να είσαι καλά Τάκη μου..
καλησπέρα πριγκιπέσα!!!
πολύ όμορφο όπως όλα σου εξάλλου
όλα καλά !!
παλευω για την συμφιλιωση ..με μενα ..χωρις φορμες και φορμολες συντηρησης . Ελεύθερος, ανένταχτος, άκομψος,
Άγριος ''κακοποιός'' σε κάθε μορφή συνθηκολόγησης. ''Επιθετικός'' , ''βίαιος'' και άκακος στην έννοια της δικαιοσύνης... Εξαργυρώνω την φίμωση του είναι μου, με ωδίνες τοκετού χωρίς ημερομηνία λήξης. Απολήξεις αβεβαιότητας.Το βαρέθηκα και αυτό το ιδεολόγημα ...να σαι καλά
Και η βροχή συνεχίζεται πρόθυμη
διεισδύει εντός των ρωγμών
απορροφά κραδασμούς
πόνους της γης που λεχώνα πια
παραδίδει τα σκήπτρα
στο απόγονο άστρο..
Την καλησπέρα μου και την αγάπη μου
Νιώθω το ταξίδεμα Ηρακλή!
Δημοσίευση σχολίου