Χρώμα μολυβιού ο ουρανός μουΈνα κόκκινο γεράνι ανθισμένο στο παρτέρι
Θλίψη και δεν είναι η εποχή της
Το χειμώνα έτσι κι αλλιώς μαζεύουν τις ελιές
Νωρίς έπιασε το λαδί να με ντύσει
Μελαγχολικός ο καιρός μέσα στα μάτια σου
Αντανάκλαση λες..
Οκτώβρης ο μήνας που λέγεται το όχι
Σε άφησα νωρίς
Λίγο μόνη να μείνω, να σκεφτώ
πάλι εσένα
Μακριά σου να σταθώ, να σε δω καλύτερα
Πάντα έβλεπα μακριά
Όραση, ασθενής
Νιώθεις
Πως αλλιώς;
Ψυχή είσαι ολάκερος
Υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο να έχω δίκιο
Είδες;
Μόνο σαν ενδεχόμενο στέκεται το δίκιο πλάι μου
Μεγαλώνω
Ακόμα, συνομήλική μου δεν έγινα
Τα μάτια σου νιώθω να με καρφώνουν, τώρα..
Έρωτας, η απόλυτη επαφή με το υποσυνείδητο
Πλησιάζω
Κάνε λίγο υπομονή
Μια ζωή Σε περίμενα..
Μη βιάζεσαι τώρα αγάπη μου
Ο οργασμός είναι προορισμός
Η ηδονή στο ταξίδι
Σκέψεις μηνός Οκτώβρη..
Βροχή..
L.N.E
6 σχόλια:
"..Τόσο μονάχα,
Όσο, το θρόισμα του ανέμου
διαχέεται άφθαρτο
στο γυμνό σου κορμί
για να στάξει ο ουρανός
το αμόλευτο δάκρυ του.."
Υπέροχα στοχάζεσαι
με σκέψεις και λέξεις
"..Μηνός Οκτώβρη.." Ελένη μου..
Την αγάπη μου
και την καλημέρα μου..
Να προλάβω να απαντήσω μέσα στον Οκτώβρη..
Μήνας που λέγεται το ΟΧΙ..
κάπου λέμε όμως ΝΑΙ..
ουφ.. πρόλαβα Τάκη μου!
Ωωω! Καλορίζικο το καινούργιο σου σπιτικό.. συντοπότισσσα!! :)) :))
Καλορίζικο!!!!!Είναι μια μεγάλη ευχάριστη έκπληξη να σε βρω εδω!!!Σ αγαπώ..
ωωω.. καλώς τον Νικόλα..
Τιμή μου που πέρσασες από εδώ..
Κι εγώ σε αγαπάω Βουλίτσα..
Μη θαρρείς και για μένα έκπληξη ήταν να βρεθώ εδώ.. χαχαχα..
Δημοσίευση σχολίου